السلام عليك يا بنت الحسين(ع) يا رقيه (س)

حالا رقيه (س) فهميد بابا دو بخش دارد ،

بخشي به روي نيزه ، بخشي به خاك صحرا

شهادت حضرت رقيه (س) تسليت باد.

السلام عليك يا اباعبدالله الحسين(ع)

امام حسن عسكري (ع) فرمود:

مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشاني بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن.

وسائل الشيعة، ج 10، ص .373

السلام عليك يا اباعبدالله الحسين(ع)

اين كشته ي فتاده به هامون حسين توست / وين صيد دست و پا زده در خون حسين توست

روزي كه شد به نيزه سر آن بزرگوار / خورشيد سر برهنه برآمد ز كوهسار

عزاداري دهه اول محرم

سخنراني: سيدضياء صالحي خوانساري

عزاداري: كربلائي عليرضا محمودي و ديگر مداحان

زمان : دوشنبه از شب اول محرم ـ بعداز نماز عشاء

مكان : بلوار فردوس ـ خيابان ورزي ـ مسجدحضرت زينب(س)

السلام عليك يا اميرالمومنين(ع)

السلام عليك يا امام المتقين(ع)

السلام عليك يا ولي الله اكبر

عيد بزرگ غدير ،عيد ولايت ،عيد امامت و

تكميل شدن دين خدا

بر امام زمان(عج) و

مقام معظم رهبري و تمامي شيعيان مبارك باد.

علي ولي الله

لبيك يا خامنه اي

نماز بي ولاي او عبادتيست بي وضو

به منكر علي بگو نماز خود رها كند...............

بوي بهشت خدا بوي حسين است و بس
بوي بهشت خدا از حرمش مي وزد....


با لطف خداوند قادر و عنايت امام رضا(ع) ، شنبه 89/8/8  عازم و مشرف به  كربلاي امام حسين (ع) و عتبات عاليات هستم...

انشاالله شب جمعه در كربلا نايب الزياره همه عاشقان و ديوانگان امام حسين(ع)  در حرم شاه سر جدا و ساقي تشنه لب خواهم بود.


ما را بحق زينب (س) كربلا ببر ،تا كمي ديوانه تر شويم.........

السلام عليك يا اباصالح المهدي(عج)

سلام بر نايب مهدي(عج)

آقا جان ، رهبر خوبم مرا هم در نمازت دعا كن............

مقتداي من ، مولاي من براي ما طلب شهادت كن.............

ميلاد حضرت امام علي ابن موسي الرضا(ع)

مظهر رضايت خداوند و عالم آل محمد(ص)

مبارك باد

چشمه‌هاي خروشان تو را مي‌شناسند
موج‌هاي پريشان تو را مي‌شناسند

پرسش تشنگي را تو آبي، جوابي
ريگ‌هاي بيابان تو را مي‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت
زين سبب برگ و باران تو را مي‌شناسند

از نشابور بر موجي از «لا» گذشتي
اي كه امواج طوفان تو را مي‌شناسند

اينك اي خوب، فصل غريبي سر آمد
چون تمام غريبان تو را مي‌شناسند

كاش من هم عبور تو را ديده بودم
كوچه‌هاي خراسان، تو را مي‌شناسند
«قيصر امين‌پور»

يك بنده خدايي كه اسمش مهدي بود تعريف ميكرد و مي گفت:

يكي از رفقاي عزيزمون عليرضا فوت كرد.

ما شب اول قبرش تصميم گرفتيم بمونيم پيشش تا تنها نمونه

قرآن رو تقسيم كرديم هركس چند جزء بخونه تا ختم قرآن كنيم.

شب جمعه بود دعاي كميل خونديم،نماز خونديم،جوشن كبير خونديم،زيارت عاشورا

خونديم، روضه خونديم خلاصه هركاري بلد بوديم كرديم.

تا صبح ،نماز صبح خونديم ، دعاي ندبه خونديم ،خواستيم بريم، دلمون نيومد
گفتيم رفيقه به گردنمون حق داره امشب هم باشيم .

نوبتيش كرديم تا هركي خسته است همون جا يك چند لحظه اي بخوابه.

نيمه شب شد يكي از رفقا كه خوابيده بود يك دفعه از خواب پريد!خيلي منقلب بود!

گفتم چي شد؟

گفت :مهدي كسي اينجا بود ؟

گفتم: نه نيمه شب، قبرستون، كي ميخواد بياد ؟

گفت :مطمئني كسي اينجا نبود؟

گفتم :نه بابا كسي الان نيومد اينجا.

ديدم شروع كرد گريه كردن.گفتم چيه محمد؟

گفت: همين الان يك خوابي ديدم .خواب ديدم يك سيد نوراني اومد كنار قبر ازم

پرسيد: اينجا چيكار ميكني؟بهش گفتم :شب اول قبر رفيقمونه اومديم پيشش بمونيم.

گفت پس چرا خوابيدي ؟پاشو الان وقت خوابيدن نيست، الان نغير مجاز مي باشد و منكر اومدن

بالاي سر رفيقتون دارن ازش سوال وجواب ميكنن. پاشيد يك كاري بكنين! پاشيد

!اون دوتا ملك وارد قبرش شدن دارن ازش سوال ميكنند.

تا محمد خوابش رو تعريف كرد من خيلي منقلب شدم گفتم :

بچه ها پاشيد نماز بخونيد،دعا بخونيد زيارت بخونيد يك كاري بكنيد.

خودم به دلم افتاد اومدم بالاي قبر عليرضا ،قسمت سرش،سرم رو گذاشتم روي قبرگفتم :

السلام عليك يا اباعبدلله،گفتم حسين جان منتظر توئه تنهاش نذاري.

گذشت.....

بعد از چند روز يكي از همون بچه ها كه توي جمع ما بود گفت مهدي ديشب

خواب عليرضا رو ديدم.ازش سوال كردم عليرضا شب اول قبرت چطور بود؟

بهم گفت :برو از الان تدارك شب اول قبرت رو ببين چون خيلي سخته.

پرسيدم چيكار كردن باهات؟

گفت وقتي اون دو ملك وارد قبرم شدن هر چي ازم سوال ميكردن خداي تو كيست؟

هيچي يادم نيومد!ديگه داشتن بر من غضب ميكردن هي بلند

ترو ترسناك تر مي پرسيدن من ربك؟ من نبيك؟

هيچي يادم نيومد!

يك وقت ديدم مهدي بالاي سرم نشسته داره ميگه السلام عليك يا اباعبدلله

 

يــــــا ارحــــم الراحميـــــن

به نقل از حسين جهانگرد

سلام بر شهيدان

شهيدان رفتند و كار حسيني(ع) كردند ،

وما كه جامانده ايم بايد كار زينبي(س) انجام دهيم.....

خدايا قدرت بده كه در راه شهيدان استوار باشيم.....











لبيك يا خامنه اي

لعنت خدا و پيامبر اسلام بر دشمنان قرآن


اي دشمن قرآن بدان ،اين كلام خداست كه ما از قرآن حفاظت مي كنيم.....

قرآن در قلب مسلمان است و مسلمان با قرآن زندگي مي كند.

رسول خدا صلي الله عليه و آله به علي عليه السلام فرمودند:

اي ابوالحسن، مثل تو در امت من مثل سوره ي توحيد است. هر كه آن را يك بار بخواند، يك سوم قرآن را خوانده و هركس آن را دو بار بخواند، دو سوم قرآن را خوانده و هر كس سه بار بخواند، قرآن را ختم كرده است.

پس هر كس تو را به زبانش دوست بدارد، يك سوم ايمانش كامل شده ، هركه تو را به زبان و قلبش دوست بدارد، دو سوم ايمانش كامل شده و هر كه تو را به زبان و قلبش دوست بدارد و به دستش ياري ات كند، ايمان را كامل كرده است.

بحارالانوار ج22 ص317 ح 2

ضيافت شعر با حضور رهبر انقلاب، رمضان 1431

همچون نسيم صبح و سحرگاه مي رود
هر كس ميان صحن حرم راه مي‌رود

از هر چه غصه دارد وغم مي شود رها
هر سائلي به خدمت اين شاه مي‌رود

وقتي فرشته‌هاي حرم بال مي‌زنند
از سينه‌هاي شعله زده آه مي‌رود

اينجا بهشت روي زمين فرشته‌هاست
از كوي تو فرشته به اكراه مي‌رود

خورشيد در طواف حرم، وه! چه ديدنيست
هر شب به پاي‌بوسي آن ماه مي‌رود

باب‌الجواد راه ورودي به قلب توست
حاجت رواست هركه از اين راه مي‌رود

عارف كامل و  فقيه مبارز، آية الله ميرزا محمد علي شاه آبادي هيچگاه بخاطر ترس و خوش آمد درباريان و زورگويان دست از رسالت خويش برنداشت به گونه اي كه اگر به مسئله اي انتقاد داشت بي تعارف و خوف و ترس از رضاشاه و قلدران دور و برش آنرا بيان مي كرد و در جايي كه همه به بهانه هاي مختلف كوتاه مي آمدند ايشان تازه كارشان آغاز مي شد

در كتاب عارف كامل آمده است:در زمان رضاخان، زماني قصد كردند نماز جماعت مساجد را تعطيل كنند. در مسجد جامع كه ائمه جماعت متعددي داشت، هر يك از آن ها به دليلي نيامدند. يكي به مسافرت رفت، ديگري به اصطلاح مريض شد!

اما آيت الله شاه آبادي براي نماز عازم مسجد شدند، آن روز، عوض مردم نمازگزار، عده اي قزاق در مسجد مستقر شده بودند. در راه مسجد، يكي از مريدهاي آقا به ايشان مي گويد: در مسجد قزاق ها ريخته اند. آقا مي فرمايند: خوب، قزاق ريخته باشد!  و وارد مسجد مي شوند.
يكي از افراد دولت با لباس شخصي جلو مي آيد و به آقا مي گويد: آقا مگر نمي دانيد نماز تعطيل است؟
آقا در حالي كه حتي سرشان را بلند نكرده بودند كه او را نگاه كنند، به او فرمودند:
« برو بگو گنده تر از تو بياد!»
گفت: من بزرگتر هستم.
آقا فرمودند: « اگر با تو حرف بزنم، بعدا" كس ديگري نيست كه اعتراض كند؟»
گفت: خير.
فرمودند: « اين جا كجاست؟»
گفت: تهران.
فرمودند: « نه اين جا كه ايستاده اي و با تو صحبت مي كنم كجاست؟»
گفت: مسجد.
فرمودند: « من كي هستم؟»
گفت: پيشنماز.
فرمودند: « مملكت ، چه مملكتي است؟»
گفت: ايران.
فرمودند: « ايران ، دينش چيست؟»
گفت: اسلام.
فرمودند: « شاه چه ديني دارد؟»
 چون نمي توانست بگويد مخالف قرآن و نماز و اسلام است، گفت: شاه مسلمان است.
ايشان فرمودند: « هر وقت شاه گبر شد و اعلام كرد كه من كافرم، و يا يهودي و نصراني هستم و بالاي سر اين مسجد ناقوس زدند، من كه پيشنماز مسلمانان هستم، مي روم و در مسجد مسلمانان نماز مي خوانم. ولي مادامي كه اين جا ناقوس نزدند و شاه هم اعلام گبريت و كفر نكرده، من پيشنماز مسلمانان بايد اين جا نماز بخوانم.»
پس از اين گفت و گو، وارد شبستان شدند و با اين كه كسي براي نماز در مسجد نبود، داخل محراب به نماز ايستادند.يكي از نمازگزاران كه ايشان را ديده بود در مسجد، فرياد « الصلواة» را بلند كرد.
مردم هم كه نمازگزار بودند با منع وجود آمده، مشتاق تر شده بودند و به مسجد هجوم آوردند و بساط شاه و قزاق ها به هم خورد.

فؤاد: جعفر، اجازه مى دهيد درباره موضوعى كه مورد اختلاف بين شيعيان و اهل سنت است از تو بپرسم؟
فؤاد: اگر گفته ما اهل سنت مبتنى بر حقيقت باشد، آن را مى پذيرى؟
جعفر: من در شمار كسانى هستم كه به مجرد شناختن حقيقت بى هيچ ترديدى بدان تن مى دهند و از آن رو، تن به تشيع داده و اين مذهب را پذيرفتم كه حقيقت را در آن يافتم. تو خود نيز مى دانى كه پدر، مادر، برادران و خويشان من همگى سنى مذهب هستند... بنابر اين اگر گفته تو را توأم با درستى بدانم نخستين مؤمن به آن خواهم بود.
فؤاد: شما شيعيان بر روى مدفن پيامبران، امامان، صالحان و عالمان گنبد و بارگاه فراهم مى آوريد و در كنار اين مدفن ها نماز مى گذاريد كه اين كار شما به طور قطع شرك است و همان سان كه مشركان بت مى پرستند، شما نيز مدفن اولياء را مى پرستيد.
جعفر: بايد از تعصّب دورى جسته، واقع گرا باشيم و به جاى گوش سپردن به گفته هاى اين و آن، حقيقت روشن و بدون ابهام را از كتاب خدا، سنت پيامبر صلى الله عليه و آله و سيره گذشتگان صالح مد نظر قرار دهيم.
فؤاد: درست است، من نيز بر همين عقيده هستم و دوست دارم تا با دانش و فهم و نه تقليد كوركورانه به حقيقت افكار و گفته ها پى ببرم.
جعفر: بيان دو مطلب را ضرورى مى دانم:
نخست: تنها ما شيعيان نيستيم كه بر قبور بزرگان، بنايى بر پا مى كنيم، بلكه تمام مسلمانان بر مرقد پيامبران، پيشوايان و بزرگان خود ايجاد بنا مى كنند، كه به عنوان مثال مواردى را نام مى برم:
ـ قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و قبر دو خليفه است كه همچنان داراى بنايى سترگ و گنبدى عظيم هستند؛
- قبر عده اى از پيامبران، از جمله قبر حضرت ابراهيم عليه السلام كه در شهر «الخليل» اُردن قرار دارد، داراى ضريح، گنبد و ساختمانى سترگ هستند؛
ـ قبر حضرت موسى عليه السلام است كه در اردن و بين شهرهاى «بيت المقدس» و «عَمان» قرار گرفته و بنايى بزرگ دارد؛
- قبر «ابوحنيفه» در بغداد از ديگر جاهايى است كه همچنان آباد است و بنايى سترگ و گنبد دارد؛
ـ قبر «ابو هريره» در مصر مى باشد كه زيارتگاه بوده و از ساختمان و گنبدى در خور برخوردار است؛
ـ و قبر «عبدالقادر گيلانى» در بغداد است كه صحن و ضريح و گنبد دارد.
در جاى جاى كشورهاى اسلامى، قبور پيامبران و نيز مدفن پيشوايان و بزرگان مذاهب اسلامى با بناها و گنبدهايى در خور، وجود دارد و از موقوفاتى برخوردارند و در آمد موقوفه هاى ياد شده، هزينه تعمير و نگهدارى اين قبرها مى شود؛ مسلمانان با هر مذهبى نيز از آغاز به اين امور علاقه داشتند و تعمير اين اماكن را مى ستودند و مردم را بدان تشويق كرده، حتى يك بار نيز مردم را از چنين كارى باز نداشته اند. بنابر اين، تنها ما به ساختن بارگاه، بر روى مرقدهاى بزرگانمان، نپرداخته ايم، بلكه ديگر مسلمانان نيز با ما همراه شده، قبور پيشوايان خود را ساخته و بازسازى نموده، به زيارت آن ها مى روند.
دوم: ما شيعيان و نيز ديگر مسلمانان هنگامى كه در حرم و كنار قبر يكى از اولياى خدا نماز مى گذاريم، در واقع براى خدا نماز مى خوانيم و نه براى اولياى خدا، چرا كه [ در هر جاى اين اماكن] براى نماز رو به قبله مى ايستيم و اگر نماز را براى اين اماكن و خفتگان در آن مى خوانديم، لزوما بايد در حال نماز رو به قبر مى ايستاديم.
فؤاد: پس چرا پشت اين قبرها نماز مى خوانيد و آن ها را قبله خود قرار مى دهيد؟
جعفر: زمانى كه پشت اين قبور نماز مى خوانيم تنها و تنها قبله را در نظر مى گيريم و اين قبرها به طور طبيعى و غيرارادى پيش روى ما قرار مى گيرند و هرگز قصد روى كردن به آن ها را نداريم. واگر بخواهم روشن تر بگويم، بايد بگويم كه چنين حالتى را مى توان به نمازگزارى تشبيه كرد كه رو به قبله ايستاده است، اما ساختمانى بلند در سمت قبله و پيش روى او قرار دارد. حال نماز گزاردن در اين مكان به اين معناست كه فرد نمازگزار ساختمان ياد شده را مى پرستد؟!
از اين فراتر اين كه تمام عالمان اسلامى مى گويند: « نماز گزاردن به سمت قبله] حتى] در معابد مشركان نيز جايز است، اگر چه رو به روى فرد نمازگزار بتى قرار داشته باشد كه به جاى خدا پرستيده مى شود، زيرا توجه نمازگزار به خداست و نه به بت. در چنين حالتى آيا نمازگزار، بت پيش روى خود را مى پرستد؟
فؤاد: اگر ـ آن گونه كه شما مى گوييدـ ساختن بنا بر قبرها شِرك نيست، چرا بر اساس فتواى عالمان حجاز، ضريح و بارگاه ساخته شده بر قبور امامان شما و اولياء خدا را به بهانه اين كه شرك و عبادت غير خداست ويران كردند؟
جعفر: تمام عالمان حجاز به اين امر فتوا نداده اند، بلكه برخى از آنان، آن هم فقط در همان زمان به چنين كارى فتوا دادند. يكى از پيرمردهاى مدينه براى من نقل كرد:«زمانى كه فرمان ويران كردن حرم و بارگاه قبور [أئمه بقيع] صادر شد، برخى از عالمان حجاز با اين استدلال كه بناء قبور شِرك نيست، بلكه از نظر شريعت اسلامى پسنديده و مستحب است، چرا كه خداوند مى فرمايد:
«... وَ مَن يُعَظِّمْ شَعَــئِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ»؛ «و هر كس كه شعاير خدا را بزرگ دارد در حقيقت آن [حاكى] از پاكى دل هاست»
ادعاى مدعيانِ شرك بودن ساختن قبور را باطل خواندند. اين عكس العمل، سبب شد تا اين عالمان، طرد شده، برخى از آنان مناصب [اجتماعى و ادارى ]خود را از دست بدهند. بنابر اين فقط شمارى از عالمان حجاز به شرك بودن اين كار فتوا داده اند.
فؤاد: خود نيز در اين انديشه بوده ام كه اگر ضريح و گنبد [نماد] شرك و حرام است، چرا مسلمانان از زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تا به امروز به آن پى نبرده اند و از ساختن آن و حضور در آن ها جلوگيرى نكرده اند؟ و در طول سيزده قرن نفهميدند كه اين اعمال، حرام است؟
جعفر: شايان توجه است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ساختن بنا و ضريح را امضا كرده و از اين كار منع نفرموده اند.
«حِجر اسماعيل» كه محل دفن حضرت «اسماعيل» و مادرش «هاجر» است، بهترين گواه بر اين ادعا است. مدفن پيامبرانى چون: ابراهيم عليه السلام و موسى عليه السلام از ديگر موارد بارزى است كه در زمان پيامبر اسلام تا به امروز از حرم و بارگاه برخوردار بوده، اما پيامبر صلى الله عليه و آله و خلفاى او ايرادى متوجه آن نكرده و مردم را از زيارت آن ها منع نكرده اند. چنانچه ـ به حسب ادعاى برخى ـ اين كار حرام و شرك مى بود، بى ترديد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمان مى داد تا آنها را ويران كنند و از زيارت آن اماكن نهى مى فرمود، اما از آنجا كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين كارى نكرده اند، درمى يابيم كه بناى حرم بر قبر امامان و صالحان و نيز زيارت آنها و نماز گزاردن در آن اماكن جايز است.
از ديگر سو، پس از آن كه رسول خدا صلى الله عليه و آله رحلت فرمود، در حجره خويش دفن و درب آن بسته شد. بدين ترتيب قبر او درون حجره اى (اتاقى) داراى چهار ديوار و سقف قرار گرفت. بنابر اين اگر يكى از صحابه پيامبر  صلى الله عليه و آلهحرمت و عدم جواز چنين كارى را از آن حضرت شنيده بود، بى ترديد [آن را اعلان مى كرد و] حضرت رسول صلى الله عليه و آله را در آن حجره دفن نمى كردند، يا در صورت دفن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در آن جا، واجب بود آن حجره ويران شود تا بنايى قبر را در ميان نگيرد. از آن جا كه صحابه و ديگر نزديكان آن حضرت چنين كارى نكرده و آن را حرام مى دانستند، درمى يابيم كه ايجاد بنا، بر قبرها نه تنها شِرك نبوده، كه حرام هم نيست.
فؤاد: از اين كه مرا با حقيقت مطلب آشناكردى و سبب شدى تا دريابم كه ساختن عمارت بر روى قبر حرام نبوده و مايه شرك نيست و تمام مطالبى كه در اين زمينه بيان شده سند شرعى ندارد، متشكرم.
جعفر: من نيز از اين كه با شناختن حقيقت بدان تن دادى و با يافتن راه هدايت در آن گام نهادى و از رهنمودهاى عقل و منطق صحيح پيروى مى كنى از تو متشكرم. از اين رو مى خواهم بينش تو را در دريافت حق و شناخت دين بيفزايم؛ لذا اگر فرصت داريد، بيشتر با شما صحبت كنم.
فؤاد: شيفته گفتار حق هستم و با تمام وجود آماده ام تا به گفته هاى تو گوش دهم، هر چه مى خواهى بگو.
جعفر: در گفت و گوى ما ثابت شد كه ساختن قبر اولياى الهى جايز است و هيچ حرمتى ندارد؟
فؤاد: آرى، و من نيز در اين باب با تو همراه و هم عقيده هستم.
جعفر: اينك مى خواهم بگويم كه ساختن قبر اولياى خدا و نيز نصب ضريح بر آن ها و... تماما عملى مستحب است و كسى كه بدين كارها بپردازد از پاداش الهى بهره مند خواهد شد.
فؤاد: چگونه؟
جعفر: خداوند متعال مى فرمايد:
«...وَ مَن يُعَظِّمْ شَعَــئِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ»؛ «و هر كس كه شعاير خدا را بزرگ دارد، در حقيقت آن [حاكى] از پاكى دل هاست».[12]
بنابر اين هر چه در شمار «شعاير الهى» باشد گرامى داشتن آن از نظر اسلام مستحب است.
فؤاد: درست، اما چگونه ساختن قبر اولياى الهى در شمار «شعاير الهى» مى باشد؟
جعفر: «شعاير» به چيزهايى گفته مى شود كه «دين» را در نظر جهانيان بزرگى و عظمت بخشد و نصّى [دليلى] بر حرمت آن وجود نداشته باشد.
فؤاد: آيا اين بناها و گنبدها دين را بزرگى مى بخشند؟
جعفر: آرى.
فؤاد: چگونه؟
جعفر: ترديدى نيست كه ساختن قبر بزرگان اسلام و ايجاد بنا، بر آنها و نيز جلوگيرى از فرسودن و ويران شدن قبر آنها، بزرگ داشتن آنان است. به عنوان مثال، اگر فردى نهالى را كنار قبرى بكارد، اين به معناى بزرگ شمردن آن مرده و احترام نهادن به او نيست؟
فؤاد: همين طور است.
جعفر: حال اگر ساختمانى با شكوه و قُبّه اى بر آن قبر ايجاد شود، بى ترديد اين كار بزرگ داشتن صاحب آن قبر مى باشد. پس بزرگ شمردن بزرگان دين، امامان و اولياء، بزرگ شمردن اسلام و ارج نهادن به دين است، كه اين بزرگان به آن دعوت مى كرده اند و راهنماى مردم به سوى آن بوده اند. به نظر شما اگر كسى رئيس حزب يا صاحب مكتب و آيينى را محترم و بزرگ شمارد، جز اين است كه به آن حزب و آيين احترام نهاده است؟
فؤاد: همين طور است كه مى گويى.
جعفر: بنابر اين، ساختمان قبور اولياى خدا حرمت نهادن به آنان و بزرگ داشتن خدا و مايه عزت و سرفرازى اسلام است؛ و به يك سخن هر چيزى كه به وسيله آن خداوند به بزرگى ياد شود و مايه سربلندى اسلام باشد از شعايرى است كه خداوند بدان فرامى خواند، آن جا كه مى فرمايد: «و هر كس شعاير خدا را بزرگ دارد در حقيقت آن [حاكى] از پاكى دل هاست».
فؤاد: در اين صورت ويران كردن قبر اولياء، پيامبران و امامان، بى حرمتى به دين و كاستن از منزلت اسلام است، زيرا اين كار بى حرمتى به بزرگان ماست؛ و بى حرمتى به آنان توهين به ساحت دين است و كاستن از منزلت آنان در واقع كاستن از منزلت و مقام اسلام است.
جعفر: به همين دليل ها بود كه مذهب اهل بيت عليهم السلام را برگزيدم و شيعه شدم و نام خود را از «وليد» به «جعفر» تغيير دادم. زمانى كه از آراى ديگران پيروى مى كردم خود را بر حق مى ديدم، اما هنگامى كه جوياى «حق» حقيقى شدم و در صدد يافتن آن بر آمدم، بدان رسيدم.
در صورتى كه انسان تعصبات مذهبى را كنار گذارد و با رويى گشاده آماده پذيرش حق باشد و در صدد يافتن آن بر آيد، قطعا بدان دست خواهد يافت.
فؤاد: از اين پس با ديده اى حقيقت جو به دنبال يافتن حق خواهم بود و آن را هر جا و نزد هر كس كه بيابم، از آن پيروى خواهم كرد. از اين كه مرا آگاه كردى براى هميشه از تو متشكرم. حال اجازه رفتن مى خواهم، چرا كه با شخصى وعده ديدار دارم.
جعفر: بفرماييد. در پناه خدا.
فؤاد: خداحافظ.
جعفر: به سلامت.

امام رضا عليه السلام فرمودند:

 اى پسر شبيب هر وقت بر هر چيز گريه كردى بر مصيبت حسين بن على عليه السلام گريه كن.

امام رضا عليه السلام فرمودند:

بر همچو حسينى گريه كنندگان گريه كنند كه گريه بر او گناهان بزرگ را از بين مى‏برد.

فيلم لحظات ناب شهادت

فيلم 1: play                download

 

 

فيلم 2:

play                download

تريبون رسانه‌ايي اقليت سبز كه نقش هماهنگ‌كننده سبزها را ايفا مي‌كند، ضمن منع كردن طرفداران ميرحسين موسوي از روزه گرفتن در ماه رمضان، نوشت: بزرگترين ايراد روزه، نرسيدن آب به بدن است كه بزرگترين خيانت در حق بدن محسوب مي‌گردد !